A gdy już wiesz,
że to wszystko, co było,
to tylko przedstawienie,
sztuka dwóch aktorów,
w białej i czarnej sukni.
To ogarnia Cię pustka.
To ogarnia Cię wstyd.
I kiedy po raz kolejny znów rzucasz tą słuchawkę czujesz, jakby telefon odgryzł Ci rekę.
Ta rana już nigdy się nie zagoi,
Nie chcesz już żyć,
bo nie masz dla kogo.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz